دارد . بايد جاده منتهى به دو راهى « ابوصخير » را به سمت غرب طى كرد . امروزه اين منطقه با عنوان « كليبى » كه به منطقه « نكاره » منتهى مىشود ، شناخته مىشود . اين منطقه امروزه شامل تپه‌هاى تاريخى كم‌ارتفاعى است كه ميان آنها خانه‌هاى پراكنده‌اى وجود دارد و در سمت شرقى مرقد ، قبورى به چشم مىخورد . مرقد روى تپه‌اى قرار دارد كه در لهجه محلى مردم « تل ابن الزجريه » ( تپه فرزند زكريا ) خوانده مىشود . در حقيقت ، بيشتر مردم آن مرقد را به عنوان مرقد حضرت يحيى بن زكريا ( ع ) مىشناسند . نام واقعى آن روى يك تابلو به صورت « مرقد سيد يحيى بن عمر بن يحيى بن حسين ذىالدمعة بن زيد ابن على ( ع ) » درج شده است . مرقد صحنى دارد كه ديوارهايى آن را احاطه كرده و بخش‌هايى از اين ديوارها فرو ريخته است . ورودى مرقد شامل در آهنى بزرگى است كه به يك سالن سرپوشيده بزرگ متصل است و از طريق آن مىتوان به حرم راه يافت . حرم شامل اتاقى است به مساحت 25 متر مربع كه در وسط آن ، قبر برجسته پوشيده با پارچه سبزرنگ قرار دارد و روى آن ، ضريح چوبى مشبكى نصب شده است . بر فراز اتاق نيز گنبدى آبى رنگ به ارتفاع 3 متر و قطر تقريبى 3 متر وجود دارد .